klavr

Het begon allemaal toen een persoon uit mijn klas en ik in de stad Groningen op maandag 12 juni richting de Blauwe Engel liepen. Het was nog vroeg op de middag en ik kreeg een muziekje te horen die me asociaal bekend in de oren klonk. Het bleek mijn beltoon te zijn, en het was Kaj die me belde. Hij meldde me dat er de zaterdag erop, gisteren dus, een streetdance-evenement zou worden gehouden, met als uiteindelijke vraag of ik mee wilde doen. “Nou ja,” zei ik, “ik denk het zekers weten wel!”, of iets in die trant. Hartstikke mooi vond Kaj het, en ik raadde Richard aan om ook mee te doen. De andere persoon uit mijn klas liep nog naast me, en toen ik ophong zei ik dat het over een feestje ging. Best vals. Maar daar ben ik nicht voor.

Ik stond vanmorgen om het abnormaal late tijdstip van half 9 op om vervolgens te douchen en te ontbijten. Ik zou Kaj ontmoeten om 10 uur op het busstation, maar meldde mij later dat hij pas om 10.30 aan zou kunnen komen. Best kut, dacht ik, en ik rende naar myn moeke om uit te huilen.

Eenmaal uitgehuild ben ik op mijn grijs-zilver-bloedrode fiets met twee wielen gestapt om naar Lats te rijden. “Het is dat huis met de rode motor ervoor”, zei Jasper. Hartstikke leuk Jasper, maar in die straat waar ik was stond geen fucking rode motor. Tenminste, dat dacht ik totdat ik Jasper weer wilde bellen en opeens een rode motor zag staan. Ik fietste er naartoe op mijn twee wielen en pleurde mijn fiets, op mijn standaard nog wel, neer vóór Lats’ huis. Ik liep op mijn twee voeten, met beide een sok en een bruine leren schoen, naar Lats’ voordeur en belde aan. Geen gehoor. Ik belde nogmaals aan. Geen gehoor. Ik ging zitten op het stoepje tot ik Hans en Remco zag aanrijden in een of andere auto met vier wielen.

Ze stapten, hoe toevallig, uit en liepen richting mijn lichaam. Hans belde aan. Geen gehoor. Hans klopte op het raam. Geen gehoor. Hans belde een paar keer achter elkaar aan. Wel gehoor. Door het met matglas afgewerkte deurraam zag ik een blauwe verschijning met een hoofd en haar. Met onder het haar nog twee ogen, twee oren, een neus en een mond. Met daaronder nog een kin en een nek. Maar dat was nog niet te zien door het matglas. Toen de deur werd opengedaan bleek het Lats te zijn. Lats de coole docent. Lats de coole docent die volgend schooljaar niet meer onder ons zal zijn op school. Lats! Blijf toch, patverdorie!

Even later kwamen Jasper en Yori nog eens aanzetten en was het al snel een dolle boel in huis. Men had de keuze tussen koffie en thee, met de keuze tussen citroen of roodbos. Slim als ik was koos ik roodbos, maar de thee bleek iets aan de hete kant te zijn. De thee was nog niet afgekoeld of het huis was al leeg en waren wij voorbereid op de Grote Reis naar nét buiten Drachten. Het Congrescentrum Drachten om precies te zijn. Het ligt niet eens meer in Drachten, maar goed. Volgens mij niet in ieder geval.

Wilmer, Remco en Lats stonden voor het gebouw te wachten op de rest van de stoet toen ik aan kwam fietsen. Bekleed met winterjas, hemd, long-sleeve én zwarte trui stond ik daar te zweten in de hitte. Ik besloot topless te gaan en daarna zo snel mogelijk mijn zwarte trui met zonder “CREW” erop aan te trekken. We zouden toch binnen filmen, dus dat zit mee. De mouwen waren ook te kort, dus dezen stropte ik op. Lijkt ook cooler. Hans, Kaj en Jasper waren al binnen.

We stelden met zijn allen de vier camera’s op en sloten dezen aan op de regiewagen. Nog geen anderhalf uur later waren we klaar en besloten we te gaan liggen in het weiland achter het congrescentrum. Jasper had zijn pattibal gevonden en we gingen pattiballen. Waar ik eerst nog een noob was, was ik later zo goed als een speler uit het Nederlands elftal. Of tenminste, de zevenjarige zoon van een zwager van een schoonzus van een Nederlands elftalspeler. En daar het broertje van. Bijna dus. Kaj schopte de bal kajhoog en Lilian, Yori, Edwin, Jasper of ik probeerden deze dan te vangen met onze lichaamsdelen. Ik kon na een paar keer al op de knieën vangen en dan gelijk wegschoppen! OMFG! Ook had ik een bal ‘live’ weggeschopt toen deze uit de lucht viel. Ik hou ervan. O ja en Yori stapte een keer op de pattibal en dat was echt vet grappig omdat hij toen ging vallen.

Hans liep het grasveld op en Jasper gooide de bal naar hem toe. Hans rende achter de bal aan alsof het zijn leven kon redden en heeft de bal uiteindelijk ook te pakken gekregen.

Jasper de honkbal-lullo kon zijn ballen (ik praat hier over de pattibal) keihard gooien met een afwijkende bocht-achtige afwijking. Leek heel cool. Toen hij deze richting Wilmer gooide, en Wilmer deze weer teruggooide op dezelfde manier, bleken Jaspers kunstjes ineens niet meer zo speciaal te zijn. Met veel inbeelding zou je wolkjes kunnen zien verschijnen boven Jaspers hoofd. Met heel veel inbeelding.

Om half twee begon de middagshow van streetdance. Richard en ik hielpen Remco met de dolly waar Remco op zat. Ik duwde en trok en Richard trok aan de kabel die verbonden was met de regiewagen. Vijf minuten nadat de opnamen waren begonnen moest ik keihard en nodig pissen. Best logisch als ik naga dat ik twee halve literflessen water had gedronken. Pas drie kwartier later kon ik eindelijk mijn plasje plegen in de toiletten waar ik nog minstens tien keer gisteren naartoe zou gaan.

Na het pissen en het handenwassen waren mijn handen toch al nat, dus ging ik mijn haar doen. Ik had mijn gelwax bij me en deze zette ik op een afdakje boven de papierprullenbak. Wist ik veel dat het product in de bak zou vallen! Na even blindelings gevist te hebben had ik het eindelijk gevonden, en de inhoud was behouden. Gelukkig maar.

De pauze was afgelopen en het was tijd om te werken. Met nog trillende handen van de keiharde straal uit mijn penis begon ik weer het karretje aan te duwen en te trekken. Ik liep met gebogen rug voor lul voor het hele publiek en heb het gevoel alsof ik 20 kilo ben afgevallen.

UPDATE 19-06:

Later op de avond waren we klaar met de tweede show die hetzelfde was op twee dingen na. Ik zat dit keer op de plek waar Richard de eerste shows kabels aantrok van de dolly én de vrouw die haar bedankjes deed las dit keer voor van een “Geen toegang”-briefje. We hadden nog even gepattibald en gingen daarna GRATIS nadrinken in het bijhorende restaurant. Na twee biertjes, een Cola Light en twee glazen Spa Blauw was ik redelijk aangeschoten toen we naar de McDonald’s reden. Wat bleek? De McDonald’s was om 21 uur al dicht en het was inmiddels 23.03. De McDrive was dus ook al gesloten. We brachten Kaj naar het plaatselijke busstation om te zien of er nog een bus naar Leeuwarden zou vertrekken. Ik werd afgezet omdat ik vlakbij woonde en als de bus niet meer zou komen, zou Kaj bij mij overnachten.

Ik was weer druk aan het pissen in het tegenoverliggende park toen de bus naar Leeuwarden aan kwam rijden. Ik zwaaide Kaj gedag vanaf de andere kant van de straat en hij stapte in.

Ik vond het een ge-wel-dig-ge dag en hoop nog eens vaker assistent te zijn. Die spierpijn bij mijn schouderbladen en die RSI in mijn benen en armen waren het helemaal waard. Het was echt super, ik wil vaker dit soort dingen doen!

moi!