Rare gedachten zweven door mijn hoofd. Op het moment dat ik het woord ‘dit’ schrijf ben ik nog maar 37 minuten minderjarig. 37 minuten om dingen te doen waarvoor ik minder aansprakelijk gesteld zou zijn en de verantwoordelijkheid gedeeld zou worden met mijn ouders. 37 minuten om over na te denken. Nadenkend over rariteiten, zoals met de auto gaan crossen, naakt over straat lopen, wat dan ook, het is me niet gek genoeg. Ik weet echt niet wat ik moet doen, kan doen, zou moeten doen, juist niet zou moeten doen.
Ik ga zometeen gewoon lekker naar bed en sta gewoon lekker vroeg op. 8 uur zit ik aan te denken. Of zal ik later? Wat doet een volwassene? Ik ga me vanaf morgen volwassen gedragen. Nee, dat is bullshit. Marjon heeft het ook beloofd op haar 21-jaars toespraak, dus waarom zou ik het nu ook beloven? Doe ik dan wel.
Betekent volwassen zijn niet voor je eigen daden opkomen? Eigenlijk wel. Maar ik ben nu nog helemaal niet volwassen! Wat een onzin! Ik ben puber en blijf puber! Tot over 32 minuten, dan is het over met de kinderachtigheid en mag ik autorijlessen nemen, meer drank kopen. Meer van alles! Meer verantwoordelijkheid! Shit!
Wie zal de eerste zijn die mij feliciteert? Zal iemand me überhaupt feliciteren? Wie zijn mijn échte vrienden? Nog maar 31 minuten, dan weten we het. O nee, dan weet Ãk het, want ik ga het niet aan de wereld bekendmaken. Nog maar 30 minuten…
Mijn naam is Tom, mijn achternaam begint met 'Kla' en eindigt met 'ver'. Ik werd in 1988 geboren te Leeuwarden. Al vanaf mijn 5e jaar wilde ik cameraman worden. Ik houd van fotograferen, filmen, muziek, schrijven, feesten en Apple.
Tot je 14e jaar zijn je ouders helemaal verantwoordelijk voor jou, bij 14 en 15 jarigen is het zo dat als je ouders er niks aan konden doen zijn niet verantwoordelijk zijn. Vanaf je 16e ben je helemaal zelf verantwoordelijk.
hm ok.