klavr

Gisteravond zette ik mijn wekker op 8.30, zodat ik nog een uurtje door kon ’snoozen’ want dat doe ik altijd en is zéér aan te raden. Waarschijnlijk doet iedereen het al… Let maar niet op mij.

Maar goed, ik werd wakker en dacht aan de drukkerij. Ik zou vandaag om 13.00 moeten werken, ik moet al een maand naar de kapper, ik moet maar weer eens douchen en schone sokken aandoen.

Ik stond op, stootte mijn hoofd tegen het schuin lopende plafond en was gelijk wakker. Ik liep naar mijn klerenkast in mijn oude kamer, waar zusje nu al 10 maanden in slaapt, maar kreeg deze warempel niet open! Ik trok aan de sleutel, maar tevergeefs. Ik kon nog net mijn vingers onder de deur krijgen, maar dit hielp ook niet. Ineens schoot me iets te binnen. Als ik dit onbekende rijmpje af zou maken, zou ik vast wel op een idee komen:

“Sint en Piet zaten te denken, wat zullen zij Tom schenken om de klerenkast open te krenken?”

Ik stond een paar seconden stil en dacht. Ik had een metalen of ijzeren ding nodig, die inbrekers gebruiken om ramen en deuren open te dingesen. Geen idee hoe het heet, maar ik weet wel hoe het eruit ziet. Zo’n lang ding met twee omgebogen punten aan het einde.

Ik liep naar beneden in mijn onderbroek en zocht zo’n ding. Maar dat ding ligt waarschijnlijk in de garage, dan moet ik nog een paar meter buiten lopen ook, en het regende ook al! Dus dat deed ik maar niet.

Ik liep weer naar boven en probeerde nog eenmaal tevergeefs met mijn vingers aan de sleutel te trekken, en daarna aan de deur. Maar het trekken aan de sleutel deed PIJN dus pakte ik een washandje en probeerde nogmaals de deur te openen door het washandje om de sleutel te doen, en dan keihard te trekken. De deur ging weer open. Yessss, kon ik eindelijk weer schone kleren aantrekken.

Dit was mijn kastavontuur, ik hoop dat U ervan heeft genoten.