klavr

Het was gister. Het was middag. Het was totaal niet grappig. Het was een beetje sneu. Het leek op Tequila, dat ont-zet-tend grappige en doordachte programma van BNN.

Het leek wel een sketch. Een man met een kapsel dat helemaal niet bij zijn hoofd hoorde — lees: een pruik met een paardenstaart en gemengd blond haar terwijl hij er zelf niet bepaald gefitnesst uitzag — zette een blinde jongen met matchende zonnebril af bij bushalte 143/148 op Lelystad Centrum. Ik stond er ook bij.

“Hmmm”, mompelde de man tegen (naar waar het op leek) zijn zoon. “De bus is nét weg. Over 25 minuten komt-ie. Dat lukt je wel, hè?”
“Ja hoor…”, zei de jongen tegen zijn waarschijnlijke vader.
“Doeg!” was de cue dat de man het station en zijn (nep-)zoon achterliet.

Meer dan ‘la-la-la’ kwam er niet uit bij de jongen. Hij praatte verder wat tegen zichzelf. Een typische Tequila-vrouw schreeuwde, nee, krijsde op Rotterdamse toon naar de jongen “Hee schat! Waar ga je naartoe!”
“Kampen.”
Er stak nog een blinde over. Dit was het punt dat ik dacht ‘hmmm… Is het dan tóch Tequila?’.
“O ja want ik dacht al; straks ga je de verkeerde kant op schat!” Ook deze vrouw kon zich niet verder interesseren in de jongen en ze stapte een bus in.

De jongen was wéér alleen. Mijn bus kwam eraan en toen de bus weer langs het station reed stond hij er nog. Iets raarders heb ik vást wel eens meegemaakt, maar dit was wel echt héél raar.