klavr

Gevraagd werd mij of ik een award wilde uitreiken voor een-na-beste weblog, en een dag voor het gala werd mij gevraagd een speech te houden. In eerste instantie twijfelde ik, maar in tweede instantie dacht ik dat ik het toch maar moest doen. Zodoende. Blablabla, dit en dat, zus en zo, hier is le cópypasté:

Mijn naam is Tom K. Blogger vanaf zijn dertiende. Berucht reageerder. Krijgt zelf nooit reacties. Niet bang om zijn identiteit weg te geven. Wel bang voor speeches. P-p-podiumvrees kenmerkt mij. Ik heb trauma’s aan het voor mensen spreken. In klas één was ik de enige die geen applaus kreeg voor zijn presentatie.

En toch durfde grote vriendin Jacqueline uit fotoj2a het aan mij de shock van mijn leven te geven. Alsof ik te horen kreeg dat ik ooit een vriendin zou kunnen krijgen. Het waren ongeveer dertig hoofdletters die de zin “Tom, wat ga je zeggen als je die award uit gaat reiken?” maakten. Of ik dus even over drie dagen een award wilde uitreiken. Zoals wel vaker geloofde ik er natuurlijk weer geen flikker van en had ik bevestigingen nodig van minimaal vier mensen. Charlotte, Rosa, Alexander, Nohely werden allemaal gestoord door mijn vraag. Ik dacht; dat zal wel weer zo’n grap zijn om te kijken hoe ik erop in zou gaan en dat het hele gesprek op een site werd geplaatst, onder het mum van “hee, laten we die nerd eens pesten!”. Zetten we er een gestolen foto bij zoals dat gebeurd is bij vriendin Bodil op Geenstijl (van Holland’s Next Top Model ja, die heeft misschien wel op die stoel gezeten waar je nu op zit). Ik heb namelijk ook een Flickr-pagina. Foto’s en zo. Mijn hele privéleven in beelden staat op die site. Het begon twee jaar geleden met de standaard-bloemen close-ups, te donkere en over-gePhotoshopte foto´s, maar nu bestaat het vooral uit alledaagse dingetjes met een tekst en uitleg.

Fotografie en journalistiek gecombineerd dus. Nu doe ík het voor mijn hobby, maar dat jullie fanatieke journalistiekelingen daar je beroep van willen maken slaat toch wel alles. Dán heb je pas passie voor je hobby. Want passie héb je namelijk als je vol lof kunt schrijven over het in hokjes plaatsen van mensen waarbij anderen zich totaal aangesproken voelen. Passie héb je als je twintig eerstejaars plus een derdeklasser boos kunt maken vanwege drie tips waar we het niet meer over zouden hebben, en passie héb je als je zelfs in je reacties doorgaat over het moeten poepen, na eerst een artikel geschreven te hebben over de maatschappij van het moeten. Bij deze nieuwe jonge generatie spat het talent ervanaf.

En ik ben ontzettend trots op ze! Conrad krijgt ook respect want hij heeft de hele opleiding mogelijk gemaakt, en dankzij dit gala moest ik nieuwe zweetbestendige schoenen kopen. Dames en heren, de terechte genomineerden zijn…!