Archive for the 'dagboek' Category

Lief dagboek (over een hotdog)

Lief dagboek,

Je weet vast wel hoe stoer ik door het centrum van Drachten kan lopen. Nou, vandaag deed ik het weer. Heel stoer, met de borst vooruit en de lipjes niet getuit, haalde ik een heerlijke hotdog van HEMA. Met niet teveel mosterd, want dat vind ik weer vies.

Ik nam plaats op een bankje in het centrum. Die vlakbij de etos, weet je? Die rondom die boom gaat. Bij die snackbar. Ik zat er een beetje chill stoer te wezen met mijn hotdog in mijn hand en een servetje in de andere toen de Slipknot van mijn iPod verstoord werd door een kort woordje. Dat korte woordje heette “TOM!”. Vervolgens deed ik drie handelingen: handeling één was het klikken van het knopje om de muziek te pauzeren van mijn telefoon. Handeling twee was het oordopje uit mijn linkeroor halen en nummertje drie was de kant opkijken waar de stem vandaan kwam en te fronzen.

“TOM IK HEB NIEUWE KLEREN GEKOCHT MAAR IK GA ZE NU NIET LATEN ZIEN MAAR DAT DOE IK NOG WEL OK!”. Het was mijn dertienjarige nichtje en iedereen wist ineens mijn naam. De twee zeventienjarige meisjes op de bank keken naar mij. Twee leeftijdsgenotige jongens keken naar mij. De pop van de snackbar keek naar mij. Iedereen lachte. Ik ook. Nep.
“Joe! Is goed!”. Alsof het er ooit van zou komen.
“Doeg!”
“Ja moi.”

Ik deed mijn oordopje weer in, drukte op play en het voorval begon weg te vagen. Tot één van de twee zeventienjarigen iets vroeg. Of suggereerde. Interpreteer het zoals jij het wilt, lief dagboek: “Tom! Tohhom! TOHHHOOMMMMM! Is dat je vriendin?! :-|”
“Nee das me nichiejj”, zei ik, en ze blééf me aankijken. Ik had allang weggekeken. Na een minuut was ik het wel zat en vroeg haar waarom ze het vroeg.
“Nou gewoon, ik vraag het even.”
“Dat mag.” Gelukkig, ze keek weer weg.

Ik ging verder met het eruitdrukken van de mosterd en veegde de restanten rond mijn mond aan het stukje tussen mijn duim en wijsvinger af en daarna aan het servetje.

Lief dagboek, zelfs jíj had me uitgelachen als je het had gezien. Mij zul je niet meer zien in Drachten.

Bedankt voor het luisteren.

Joe.

Lief dagboek (over iets wat er niet toedoet)

Lief dagboek,

Ik zou je graag over gisteren vertellen maar denk niet dat dat heel erg op prijs wordt gesteld door de andere partij.

Daarom doe ik het niet.

Joeh.

Lief dagboek (over stappen)

Lief dagboek,

Gisteravond had ik de tijd van mijn leven. Het was Eerste Paasdag en Sander vroeg of ik meeging naar Feu. Aangezien ik daar al eerder was geweest en met minder positieve gevoelens het pand had verlaten, dacht ik dat het niet zo’n goed plan was en belde ik Yannic om te vragen of hij mee wilde naar Scooter’S in Drachten. Hij zei “best, maar onder één voorwaarde: jij gaat mee naar Pinkpop”. Die zag ik even niet aankomen. Een kaartje voor Pinkpop kost minimaal 150 euro, dan daar nog bier kopen en overige verorberingen dus dan komt het hele weekend al snel uit op rond de 250 euro. Da’s best veel, maar kom op Tom, fucking Incubus komt! En Foo Fighters! En Rage Against The Machine! Incubus alleen al is 70 euro waard, dan al die andere shit nog. Doen we! We zijn naarstig op zoek naar tweedehands GELDIGE tickets, dus als iemand kan helpen met de zoektocht zou ik dat erg op prijs stellen.

Nog diezelfde spannende en levensingrijpende avond liepen Yannic en ik naar Scooter’S (ik kan er ook niets aan doen dat een of andere retard een typfout heeft gemaakt en het nu en voor altijd Scooter’S zal heten). Bij binnenkomst besloegen mijn brilglazen en struikelde ik over een speaker die in het midden van de vloer lag, vlak voor de deur. Yannic bestelde twee biertjes en hoorde tot zijn grote verbazing dat hij er ook kon pinnen. Na het te vragen natuurlijk. De bartender voerde het bedrag van 25 eurocent in en Yannic, die vanaf Havo klas 1 al een ster was in het hoofdrekenen, wist gewoon dat er íets fout was. De 25 cent was namelijk de toeslag. Contant pinnen mocht niet, dus pakten we onze jassen weer op en struikelde ik over mijn portemonnee, die ik bij het struikelen over de speaker op de grond had laten vallen, en raapte het weer op, mede omdat mijn ID-kaart erin zit en een hele leuke kaart waarmee ik gratis kan reizen. En een rijbewijs, maar daar staat SPECIMEN op.

We liepen heel Drachten af in de zoektocht naar een pinautomaat. “Rabobank of Friesland Bank?”, vroeg Yannic. Ik dacht dat-ie een grapje maakte. “Rabobank natuurlijk! Raadslieden en boeren for the win!”. Iets in die trant reageerde ik.

Nadat we onze vingers hadden besmet met het niet aan ontkombare slijm van dronken Friezen op de pinautomaat werd het tijd om weer verder te gaan met zuipen - Jorrit en Sietse zouden er namelijk ook zo aankomen. Zij zijn vrienden van Yannic. Jorrit gaat ook naar Pinkpop en Sietse, die kende ik al wat langer. Die heeft geen tijd slash geld voor Pinkpop. Jammer, want hij is ook best tof.

De rookzweem binnen het café was ineens weggevaagd toen Jorrit en Sietse het pand betraden. Ik heb deze twee jongens, met de gemiddelde leeftijd van negentien, de hand geschud en we zijn weer verdergegaan met drinken. Een aantal keer bestelde ik bier en cola. Leuk detail is dat als je bij de bartenderin kraanwater bestelt, dat ze het gewoon in een klas doet, terwijl als je het bij de andere bartender doet, hij er ijsblokjes bij doet. Grappig HEH.

Daarna gingen we bij mij thuis na-theeën en is het uiteindelijk, tot onze grote verbazing, een ontzettend leuke avond geworden met viel spass! Yannic en Sietse en Jorrit en ik hebben namelijk vrienden gemaakt met de liveband.

Lief dagboek, jij gaat nog veel van mij horen.

Ik bedoel lezen.

Moi.

Dagboek 20070721

Dagboek 20070721