Yannic en ik kwamen aan in de Heineken Music Hall en hadden al zo’n voorgevoel dat het vet ging worden. Dat we ‘m keihard gingen spacen en zo en dat gebeurde uiteindelijk ook. Incubus speelde de eerste twee nummers van het nieuwe album als eerste en iedereen ging gek. Ik werd alle kanten opgeduwd, geschopt, ge-ik-weet-niet-wat en zo ook Yannic. We spraken af dat als we elkaar kwijt zouden raken, we — aan het einde van het concert — elkaar zouden meeten bij de tweede ingang boven de tribunes. Ik kon Yannic niet meer bijhouden en raakte hem uit het oog kwijt. Hij kon me echt niets meer schelen en ik zwaaide mijn handen in de lucht like I just… didn’t… care. Continue reading ‘Incubus 2/2′
Archive for the 'concert' Category
Transcript:
“Ik ben nu in de… Heineken Music Hall. De zaal begint een beetje vol te lopen, de tribunes zijn niet helemaal vol, de zaal zelf ook niet maar Yannic en ik staan ongeveer op… tweevijfde van de stage af. Het is heel vet. Zometeen begint The Duke Spirit en daarna Incubus… Je mag hier niet stagediven, da’s wel jammer. Maar ja, dat hoort bij hè. Heineken-mensen lopen langs, met twee glazen in hun hand, ze kijken een beetje depressief met rood licht boven hun. Doet me denken aan iets anders in Amsterdam. Ja, het is heel vet hier. Ik heb er helemaal zin in, nog een half uurtje volgens mij. Ik heb mijn haar een beetje emo gedaan, zoda’k me een beetje meer… ja… hoe zeg je dat… erbij voel. Hele vette muziek spelen ze af. Yannicje, hoe vind jij het?”
“De shit!”
“Heb je er zin in?”
“Naaaaah jawel…”
“En hoe hoog heb je d’r zin in?”
Yannic steekt zijn hand in de lucht alsof het hem niet kan schelen.
“Zo! Da’s wel heel hoog! Zo hoog als de kont van Patty Brard.”
“Wat zei je?”
“Zo hoog als de kont van Patty Brard.”
“Ja. Die is niet zo hoog.”
“Nee, die is niet zo hoog.”
“[Iets met foto's of zo]”
“Wat?”
“Niks!”
“Nou eh, wij gaan genieten. Lators!”
“Heuuuj.”
“Heeuj.”
Yannic en ik hadden zó’n zin in Incubus dat we er helemaal speciaal voor naar Amsterdam gingen. Yannic haalde me op van school na een gigantisch lulverhaal van mijn docent die over koetjes en kalfjes zat te praten terwijl ik gewoon naar Amsterdam wilde! Subway en zo!
Continue reading ‘Incubus 1/2′
Holy f*cking shit. Gister weeralarm, ik wilde naar tennis maar ook naar Groningen, de VERA, waar LPG op zou treden. Zou ik om 7 uur klaar zijn met tennis, daarna nog eten, douchen, afdrogen, rennen naar het busstation, dan was het onzeker of ik ooit nog een keer in Groningen zou komen in vorming met, inderdaad, dat weeralarm. Dat weeralarm dat achteraf niet veel bleek voor te stellen in het noorden.
Ik ging naar Groningen en sloeg tennis over. Voor de tweede keer achter elkaar overslaan, dat is jammer. Had er wel zin in en zo, maar Marjon had de kaarten al gekocht en hoe groot is de kans dat mijn favoriete band, LPG, ooit nog een keer in Groningen zou spelen? Juist ja. Ik wist het wel na overleg met Femke en me moeke.
Ik haalde mijn patatje niet heel laat op de avond, en bestelde er een hamburger zonder speciaal en een frikadel speciaal bij. Mijn zoveelste al voor deze week. Maar ja, je leeft mar één keer. Zo wil ik gaan leven. Mijn horoscoop in de Spits zei dat ik veel te veel geld uitgeef, dus zou ik naar Willy’s Willekeurige Horoscopen Generator (WWHG) willen luisteren, dan zat ik nu nóg te verhongeren.
Marjon en ik gingen om half 9 de stad in, foto’s maken. Ze had een zéér vette foto gemaakt van mij in een steeg, die ik zal gebruiken in mijn header (a.k.a. titelbalk). Deze hebben we samen gePhotoshopt tot een best wel coole foto. Soon te be seen @ klavr.net (H).
We gingen naar de Vera om 9 uur, we hadden er beide zin an! Allereerst begon The Bullfight te spelen. Was wel aardig, zal nog even hun MySpace-profile opzoeken. Ze deden er 8, nadat het publiek schreeuwde dat ze meer wilden. “We want more”. “Ach”, zei de zangert, “we zijn maar één keer in Groningen.” Ik was blij en het publiek was blij!
Het duurde voor Marjon en mij veel te lang voordat LPG begon te spelen. Gelukkig speelden ze Belly Rollercoaster, mijn favoriete nummer. Ik werd ineens helemaal blij en zo, moest lachen en ging dansen. Dansen deed ik de hele avond al, niet heel expressief of zo maar ik denk dat je het wel dansen mag noemen.
Een van de zangers van LPG kondigde een nummer aan met “deze is voor de drie lichtgewonden door het weeralarm”. Ik moest wel lachen.
LPG is vet en ik hou ervan. Ga ze ook zien! 15 februari in Utrecht! lpgmusic.nl!
Mijn naam is Tom, mijn achternaam begint met 'Kla' en eindigt met 'ver'. Ik werd in 1988 geboren te Leeuwarden. Al vanaf mijn 5e jaar wilde ik cameraman worden. Ik houd van fotograferen, filmen, muziek, schrijven, feesten en Apple.