klavr

Ik was met Charlotte in een soort café in Hilversum. Het begon hartstikke normaal - ik nam bier, zij thee, toen weer cola en zij ook tot ik een kabel moest leggen. Zo’n bruine ‘kabel’, ja. Zoëentje die je elke dag wel eens legt. Met alle plezier nam ik plaats op de doos.

— vijf minuten rust —

De kabel was gelegd, de ster was weer schoon en de broek was weer omhooggetrokken. Het was tijd voor het ranzige deel van het toiletavontuur - de deurhendel vasthouden en het open doen. Daar begon de uitdaging.

Drie minuten lang aan de hendel trekken en de wc-deur duwen hadden geen effect op mijn Toilet Break. Het was duidelijk. Ik zat vast.

Alsof het voor deze situatie gemaakt was was er een opening onder de wc-deur. De opening was niet veel hoger dan vier liggende Glassex-flessen op elkaar dus ik probeerde eronder door te komen zonder vies te worden, maar ook deze poging mocht niet slagen.

Poging drie was lekker 2007. Een drieletterigwoord (sms) met als eindbestemming Charlotte’s beste vriend, haar telefoon. “IK KOM ER NIET MEER UIT!!!” was de exacte tekst die ik verzond en zij las. Ze begreep het niet (”huh?” spreekt boekdelen) dus belde ik met een uitleg. Ze zou het al aan een barpersoon verteld hebben. En toen was het wachten geblazen.

Dat wachten viel wel mee want het duurde niet zo lang. Dit keer duwden en trekten we met zijn drieën aan de deur tot ik dat heerlijke ‘klik!’-geluidje hoorde. Ik mocht een drankje uitkiezen van de barman en ik ben weer een ervaring rijker.

Proost op de ervaringen!