klavr

Goed, ik kocht mijn iPod photo in juli 2005, wat betekent dat het nu ongeveer 6-7 maanden uit de garantie is. Vorige week wilde ik mijn iPod bijwerken met podcasts, tot ik ontdekte dat hij geen reet meer uitvoerde. Opladen wilde hij niet meer – bleef maar resetten. Ik bracht het naar de plaatselijke Apple-winkel met de veronderstelling dat zij het zouden kunnen fixen.

Afgelopen dinsdag kreeg ik een telefoontje.

“We hebben even naar je iPod gekeken en getest, maar konden niets vinden. Waarschijnlijk is het iets met de accu/batterij.”
“O, da’s niet zo mooi”, antwoordde ik.
“We kunnen je iPod opsturen naar Apple, zodat zij het kunnen repareren…”
“…Ja…”
“…maar dat gaat dan 89 euro kosten.”
“Dat is wel veel geld op zich. Dan ga ik het maar doen met mijn eerste iPod (allereerste iPod ooit, -red.) tot er een nieuwe uitkomt en koop ik die gewoon. Ik kom ‘m in ieder geval vanmiddag ophalen.”
“Is goed.”
“Tot dan.”
“Tot dan”, zei ik.

Mooi kudt. Heb ik een mooie iPod, is-ie dood. Het is overigens niet zo dat ik die foto’s ook echt gebruikte, en dat kleurenscherm überhaupt nodig had nu ik er zo over nadenk, maar hij was toch mijn grote vriend. En mijn grote vriend is zojuist aan een stille dood overleden. Ach, nu heb ik tenminste een reden een iPod met videofunctionaliteit te kopen

R.I.P. lieve iPod.

Misschien weten jullie meer over die wet dat je twee jaar garantie hebt op dit soort spullen?