klavr

Lief dagboek,

Gisteravond had ik de tijd van mijn leven. Het was Eerste Paasdag en Sander vroeg of ik meeging naar Feu. Aangezien ik daar al eerder was geweest en met minder positieve gevoelens het pand had verlaten, dacht ik dat het niet zo’n goed plan was en belde ik Yannic om te vragen of hij mee wilde naar Scooter’S in Drachten. Hij zei “best, maar onder één voorwaarde: jij gaat mee naar Pinkpop”. Die zag ik even niet aankomen. Een kaartje voor Pinkpop kost minimaal 150 euro, dan daar nog bier kopen en overige verorberingen dus dan komt het hele weekend al snel uit op rond de 250 euro. Da’s best veel, maar kom op Tom, fucking Incubus komt! En Foo Fighters! En Rage Against The Machine! Incubus alleen al is 70 euro waard, dan al die andere shit nog. Doen we! We zijn naarstig op zoek naar tweedehands GELDIGE tickets, dus als iemand kan helpen met de zoektocht zou ik dat erg op prijs stellen.

Nog diezelfde spannende en levensingrijpende avond liepen Yannic en ik naar Scooter’S (ik kan er ook niets aan doen dat een of andere retard een typfout heeft gemaakt en het nu en voor altijd Scooter’S zal heten). Bij binnenkomst besloegen mijn brilglazen en struikelde ik over een speaker die in het midden van de vloer lag, vlak voor de deur. Yannic bestelde twee biertjes en hoorde tot zijn grote verbazing dat hij er ook kon pinnen. Na het te vragen natuurlijk. De bartender voerde het bedrag van 25 eurocent in en Yannic, die vanaf Havo klas 1 al een ster was in het hoofdrekenen, wist gewoon dat er íets fout was. De 25 cent was namelijk de toeslag. Contant pinnen mocht niet, dus pakten we onze jassen weer op en struikelde ik over mijn portemonnee, die ik bij het struikelen over de speaker op de grond had laten vallen, en raapte het weer op, mede omdat mijn ID-kaart erin zit en een hele leuke kaart waarmee ik gratis kan reizen. En een rijbewijs, maar daar staat SPECIMEN op.

We liepen heel Drachten af in de zoektocht naar een pinautomaat. “Rabobank of Friesland Bank?”, vroeg Yannic. Ik dacht dat-ie een grapje maakte. “Rabobank natuurlijk! Raadslieden en boeren for the win!”. Iets in die trant reageerde ik.

Nadat we onze vingers hadden besmet met het niet aan ontkombare slijm van dronken Friezen op de pinautomaat werd het tijd om weer verder te gaan met zuipen - Jorrit en Sietse zouden er namelijk ook zo aankomen. Zij zijn vrienden van Yannic. Jorrit gaat ook naar Pinkpop en Sietse, die kende ik al wat langer. Die heeft geen tijd slash geld voor Pinkpop. Jammer, want hij is ook best tof.

De rookzweem binnen het café was ineens weggevaagd toen Jorrit en Sietse het pand betraden. Ik heb deze twee jongens, met de gemiddelde leeftijd van negentien, de hand geschud en we zijn weer verdergegaan met drinken. Een aantal keer bestelde ik bier en cola. Leuk detail is dat als je bij de bartenderin kraanwater bestelt, dat ze het gewoon in een klas doet, terwijl als je het bij de andere bartender doet, hij er ijsblokjes bij doet. Grappig HEH.

Daarna gingen we bij mij thuis na-theeën en is het uiteindelijk, tot onze grote verbazing, een ontzettend leuke avond geworden met viel spass! Yannic en Sietse en Jorrit en ik hebben namelijk vrienden gemaakt met de liveband.

Lief dagboek, jij gaat nog veel van mij horen.

Ik bedoel lezen.

Moi.