Ik ben vanaf vrijdag tot de zondag die volgende week op vakantie. Wintersport in Oostenrijk. Misschien is er een internetcafé die ik kan misbruiken om jullie up-to-date te houden. We zullen zien.
Veel plezier jullie, op vakantie en zo.
Archive for February, 2007
Goed, ik kocht mijn iPod photo in juli 2005, wat betekent dat het nu ongeveer 6-7 maanden uit de garantie is. Vorige week wilde ik mijn iPod bijwerken met podcasts, tot ik ontdekte dat hij geen reet meer uitvoerde. Opladen wilde hij niet meer – bleef maar resetten. Ik bracht het naar de plaatselijke Apple-winkel met de veronderstelling dat zij het zouden kunnen fixen.
Afgelopen dinsdag kreeg ik een telefoontje.
“We hebben even naar je iPod gekeken en getest, maar konden niets vinden. Waarschijnlijk is het iets met de accu/batterij.”
“O, da’s niet zo mooi”, antwoordde ik.
“We kunnen je iPod opsturen naar Apple, zodat zij het kunnen repareren…”
“…Ja…”
“…maar dat gaat dan 89 euro kosten.”
“Dat is wel veel geld op zich. Dan ga ik het maar doen met mijn eerste iPod (allereerste iPod ooit, -red.) tot er een nieuwe uitkomt en koop ik die gewoon. Ik kom ‘m in ieder geval vanmiddag ophalen.”
“Is goed.”
“Tot dan.”
“Tot dan”, zei ik.
Mooi kudt. Heb ik een mooie iPod, is-ie dood. Het is overigens niet zo dat ik die foto’s ook echt gebruikte, en dat kleurenscherm überhaupt nodig had nu ik er zo over nadenk, maar hij was toch mijn grote vriend. En mijn grote vriend is zojuist aan een stille dood overleden. Ach, nu heb ik tenminste een reden een iPod met videofunctionaliteit te kopen 
R.I.P. lieve iPod.
Misschien weten jullie meer over die wet dat je twee jaar garantie hebt op dit soort spullen?
Vandaag ging ik naar de kapper. En niet de doorgaanse kapper, nee, een echte kapper met Myspacende kappers met alto-haar en zo. Zo’n kappersaak waarbij, als je in de spiegel kijkt, je een supergroot, voor de geknipte persoon gespiegeld, beeld ziet van TMF. (Dacht overigens dat TMF voor breezerts was, maar nee dus). Het gesprek ging ongeveer zo:
“Was je vandaag vrij?”, zei ze.
“Ja, of nee, ik heb geen werk of zo”, antwoordde ik.
“Ó-kee…(?)”
“Wil wel iets doen, maar dan ook gelijk in de televisiewereld.”
“Ó-kee…(?)”
“Iets in Hilversum of zo, maar vanaf augustus moe’k stage lopen.”
“Ó-kee…(?)”
“Voor school moeten we vaak een paar filmpjes maken…”
“Ó-kee…(?)”
“…zoals Spoorloos en zo, moeten we dat programmaconcept namaken…”
“Ó-kee…(?)”
“…en een nieuwsitem, bedrijfsfilm…”
“Oe.” Ik zag haar woordenschat groeien.
“Ik weet het, spannende shit” of zo iets.
“[onverstaanbaar] je gaat doen?”
Ik veronderstelde dat ze vroeg waar ik het zou doen en zei:
“Nee, nog niet echt, gaan we nog mee bezig.”
“Ó-kee…(?)”
Nou ja, zo dus ongeveer. Was niet echt een gesprek mee te voeren.
Toen ik uit de stoel stapte en haar vriendelijk bedankte (waarvoor?!) keek ik opnieuw in Der Spiegel, en dacht even dat ik een vogelnest op mijn hoofd had. Ik zweer het je. Was gewoon niet cool weetjewel.
Anyways.
Ik stapte naar buiten, pakte mijn pa’s fiets, ging zo snel mogelijk uit het zicht van de kapperszaak om mijn haar nog even te perfectioneren en ging naar de Albert Heijn.
Twix, Twix, Twix, Twix, Twix. Voor 1991 heette het Twix Raider. Ze zouden er een liedje over moeten maken. Ben namelijk helemaal verslaafd aan Twix. Zo heerlijk knapperig, en dan die chocolade. Als de karamel je tong bereikt is het een verrijking dat zoiets lekkers mag bestaan. Gooit mijn docent bij mijn zoveelste teleurstelling dat het einde van een van de vele Twix-repen is bereikt er een prachtige zin tussendoor: “Apen kunnen niets creëren, de mens wel. Daarin onderscheiden wij ons van de apen”. Bedankt opper-operator van de mensheid dat we niet allemaal apen zijn. Dan was Twix er niet geweest. En was ik vandaag niet blij geweest.
Blij van het weer dat ons toe zal komen. De lente. De geweldigste tijd van het jaar. We gaan weer schaars gekleed naar school, we liggen lekker relaxed, zonnebadend, in het gras, na te praten over de dag ervoor en hoe heerlijk het weer nou eigenlijk is en hoe lang het nog zou mogen duren. Wat is het dan zonde dat er lessen zijn, want wat is er nou heerlijker dan op het schoolplein naar langslopende, ook ’s zomers geklede medestudenten te kijken. Medelijdend kijk ik dan naar de alto’s…
Pas nu vraag ik me namelijk af hoe warm die gothics het moeten hebben onder die zwarte kleding. Als ik het correct heb, en neem het maar niet direct van me aan, behoudt zwart de meeste warmte. Op Wikipedia las ik net dat zwarte voorwerpen infrarood kunnen uitstralen als ze warm zijn. De mogelijkheden zijn eindeloos als je met je telefoon via infrarood afbeeldingen, geluidsbestanden, filmpjes en games (!) kunt sturen naar iemand die niet veel meer dan zwarte kleding draagt! Je zou maar een zwarte string dragen die heet wordt door lichamelijk gas (beter bekend als ruft, scheet, winderigheid, flatulentie) waarop hij vervolgens begint te trillen met de melding dat er iets wordt verzonden, en of deze moet worden geaccepteerd!
Weer een to-do op mijn overvolle lijstje : bij het ‘zwarte gat’ in het winkelcentrum in Drachten experimenteren met infrarood. Jeweetwel, dat zwarte gat waar alle gothics en alto’s zich verzamelen en waar ik eigenlijk niet bij zou willen horen…
(no offence)
In het openleerplein op school vroeg Eline of het concert gister een ‘beetje leuk was’. Nou ja, dat vond ik wel en dat zei ik dus ook. Ik zei dat ze er maar eens naar moest luisteren, selecteerde het beste nummer (Belly Rollercoaster) en deponeerde de koptelefoon op haar bureau. De iPod duwde ik in haar handen, legde uit hoe het volume in te stellen was en ze deed de mini-jack aansluiting in haar oor. Ze vond dat het best pijn deed en begon te lachen. Hihi haha iedereen deed mee.
Verder is ze best… wel… aardig.
<EDIT>
Inmiddels staat ze achter me en slaat me. Auw.
Holy f*cking shit. Gister weeralarm, ik wilde naar tennis maar ook naar Groningen, de VERA, waar LPG op zou treden. Zou ik om 7 uur klaar zijn met tennis, daarna nog eten, douchen, afdrogen, rennen naar het busstation, dan was het onzeker of ik ooit nog een keer in Groningen zou komen in vorming met, inderdaad, dat weeralarm. Dat weeralarm dat achteraf niet veel bleek voor te stellen in het noorden.
Ik ging naar Groningen en sloeg tennis over. Voor de tweede keer achter elkaar overslaan, dat is jammer. Had er wel zin in en zo, maar Marjon had de kaarten al gekocht en hoe groot is de kans dat mijn favoriete band, LPG, ooit nog een keer in Groningen zou spelen? Juist ja. Ik wist het wel na overleg met Femke en me moeke.
Ik haalde mijn patatje niet heel laat op de avond, en bestelde er een hamburger zonder speciaal en een frikadel speciaal bij. Mijn zoveelste al voor deze week. Maar ja, je leeft mar één keer. Zo wil ik gaan leven. Mijn horoscoop in de Spits zei dat ik veel te veel geld uitgeef, dus zou ik naar Willy’s Willekeurige Horoscopen Generator (WWHG) willen luisteren, dan zat ik nu nóg te verhongeren.
Marjon en ik gingen om half 9 de stad in, foto’s maken. Ze had een zéér vette foto gemaakt van mij in een steeg, die ik zal gebruiken in mijn header (a.k.a. titelbalk). Deze hebben we samen gePhotoshopt tot een best wel coole foto. Soon te be seen @ klavr.net (H).
We gingen naar de Vera om 9 uur, we hadden er beide zin an! Allereerst begon The Bullfight te spelen. Was wel aardig, zal nog even hun MySpace-profile opzoeken. Ze deden er 8, nadat het publiek schreeuwde dat ze meer wilden. “We want more”. “Ach”, zei de zangert, “we zijn maar één keer in Groningen.” Ik was blij en het publiek was blij!
Het duurde voor Marjon en mij veel te lang voordat LPG begon te spelen. Gelukkig speelden ze Belly Rollercoaster, mijn favoriete nummer. Ik werd ineens helemaal blij en zo, moest lachen en ging dansen. Dansen deed ik de hele avond al, niet heel expressief of zo maar ik denk dat je het wel dansen mag noemen.
Een van de zangers van LPG kondigde een nummer aan met “deze is voor de drie lichtgewonden door het weeralarm”. Ik moest wel lachen.
LPG is vet en ik hou ervan. Ga ze ook zien! 15 februari in Utrecht! lpgmusic.nl!
escape_thebanana,
originally uploaded by one111one1one11.
Wat doe je als je (a.) een zak banaantjes hebt, (b.) er een toetsenbord vóór je ligt en (c.) je je verveeld?
Dit.
Mijn naam is Tom, mijn achternaam begint met 'Kla' en eindigt met 'ver'. Ik werd in 1988 geboren te Leeuwarden. Al vanaf mijn 5e jaar wilde ik cameraman worden. Ik houd van fotograferen, filmen, muziek, schrijven, feesten en Apple.
