Archive for October, 2006

Ik zocht een wekker

U zult zich mijn wekkerverhaal vast nog wel herinneren. Ik zocht een wekker waarbij de tijd in te stellen was. Dit is het vervolg.
Gister was het dan eindelijk zo ver: ik kocht mijn tweede wekker in mijn leven. De oude wekker vergat mij soms te wekken, of de snooze-knop bleef hangen. Maar hij kon wél 3 zenders tegelijk afspelen, zowel AM als FM. Of er iets te verstaan was is een ander verhaal.

Pa en ik gingen naar de Kijkshop, daar hebben ze namelijk alles. Ik zag bij binnenkomst 3 wekkers liggen, en dacht ‘dit kan het toch niet zijn? Wat een rotdingen zeg!’ maar mijn vader geeft niet zomaar op. Na een tijdje rondlopen in het doolhof had mijn vader dan eindelijk de wekkers gevonden. Ons oog viel gelijk op een ronde, wit en oranje wekker van Nikkei. Het had een gigantische snooze-knop, twee alarmen, en kon 1 zender tegelijk afspelen. We besloten het mee naar huis te nemen.

oude_wekker nieuwe_wekker

Bij thuiskomst had ik geen zin het ding uit de doos te halen, daarna nog uit plastic en dan ook nog in het wandcontactdoos doen. Zusje had ook een nieuwe wekker gekocht en was jaloers op de mijne. Haar zijntes was namelijk een blok en echt superlelijk. Rode letters en zo, net of de wekker is beheerst door de duivel. Mijn wekker heeft tenminste oranje letters en style.

Toen ik naar bed ging had ik het toch maar aangesloten. De tijd ingesteld en de dag van de week. Ik zag dat het zelfs een weekendfunctie heeft! Ik heb de wekker in het midden gezet van mijn Philips-boxen voor de iPod, deze matchen qua kleur en vorm helemaal met de wekker!

Ik deed het licht uit omdat ik wilde slapen en sloot mijn ogen. Ik deed de IKEA-leeslamp nogmaals uit, en nog een keer. Nog een keer deed ik het uit. Het bleef licht. Het licht komt van die wekker, dacht ik, en haalde de wekker uit het stopcontact.

Nog geen half uur later kreeg ik een sms van Karin: “Die slet van belspel op sbs 6 was vrijdag bij mij in de winkel. Ik had haar nog geholpen. Slaap lekker. X”. Dat ’slaap lekker’-gedeelte had ik inderdaad nodig, aangezien het mij niet meer lukte in slaap te komen. Bedankt wekker. Bedankt Karin. Heel erg bedankt.

Tennissen met Jacklyn (2)

Zoals u had gelezen in mijn vorige kunstwerk ben ik gaan tennissen met Jacklyn. We hadden om drie uur afgesproken op de ontmoetingsplek onder de brug.

Ik kwam om kwart voor drie bij de brug aan en surprise surprise… Wat doet een iemand als een iemand zich verveelt? Inderdaad, een iemand maakt een filmpje en foto’s. En wat vertelt een iemand als deze een filmpje maakt? Goed gegokt! Een iemand toont zijn uitzicht en zijn fiets.

Maar dát is nou jammer! Nu heb ik wel een filmpje gemaakt, maar in het Engels! Wat super de puper jammer! Want jullie verstaan dat niet! Dus waarom zou ik dan nog uploaden? OK, misschien als ik een paar comments krijg van lezers die nog nooit hebben gereageerd dat ik het dan wel zal uploaden… Met gratis censuur.

Ik heb vriendin Karin gebeld om advies, aangezien ik een beetje bang, nee niet bang, zenuwachtig was. Ik wist namelijk niet wat ik moest verwachten en of ik überhaupt iets moest verwachten. Ze heeft me goed gerustgesteld. Daar zijn vrienden voor. Dikke kus!

Jacklyn kwam fucking vijf minuten na tijd aan. Ik was fucking boos en geïrriteerd en wist niet wat ik haar wel niet aan moest doen toen ze dan eindelijk binnen bereik was om te slaan. Natuurlijk heb ik dit niet gedaan. Ben ik te cool voor.

TomJacklynWe kwamen aan bij het DLTC, de tennisvelden. Het fietshok stond bijna vol, want als het vol zou zijn zouden onze fietsen er of course niet bijpassen. We parkeerden de fietsen en liepen naar deze tennisbaan, aangezien niemand ons er zou kunnen zien en dus niet kon controleren of zij wel een pasje had! (Die had ze niet, wat slim van jou.)

In totaal hebben we zo’n 2 uur lang getennist. De ballen gingen keihard en wederzijds. We hebben een paar vette rally’s gehad en het ging helemaal heerlijk. Mijn backhand ging eindelijk zoals ik het wilde, en mijn forehand bleef maar vette slagen maken.

Toen ik terug met haar opfietste naar de brug vertelde ze dit: “I was hoping it wouldn’t be awkward, and it isn’t”, wat “Ik hoopte al dat het niet onhandig zou worden, en het is het ook niet” betekent. Ze zei ook dat we, live vertaald, het zeker vaker moeten doen. Tennissen ja.

Verder hebben we het gehad over letterlijk koetjes en figuurlijk kalfjes, tornado’s en fietsen. En auto’s en tennis. En school. En dat haar oom Kinky van de voornaam heet en meedoet aan de verkiezingen in Texas.

Even voor de duidelijkheid; sarcastisch schrijven is leuk, maar ik zal het niet te vaak doen.

Tennissen met Jacklyn

Jacklyn is een 17-jarige meisje uit Texas. Ze is ‘exchange student’ met een school in mijn dorp (55.000 inwonerts) en zit momenteel in een ander dorpje in Friesland, zo’n 13 kilometer verderop.

Zo’n maand geleden zocht ze op Myspace naar mensen uit Drachten, ze kwam hierdoor op mijn profiel en stuurde mij een bericht. We zijn verder gaan praten op MSN Messenger en op een gegeven moment zei ik dat ik had getennist met les. Zij zei dat ze ook tenniste waarop ik antwoordde dat ik al maanden een reserve-tennispartner zoek, in het geval vriend Yannic niet zou kunnen of willen.

Ik stuurde haar een placemark naar de tennisvelden in Drachten zodat zij die in Google Earth kan zien, en zij stuurde mij een placemark naar de ontmoetingsplek. Ik stippelde uit op Earth hoe ik daar zou moeten komen, en zag dat ik eigenlijk maar twee straten moet uitfietsen voor ik er zou zijn. Rond 3 uur ontmoeten we daar.

Ik vind het best wel spannend! Poeh hee! Shakie shakie!