klavr

Het was inmiddels al half negen in de avond en ik had nog steeds geen avondeten gehad. Ik besloot bij de plaatselijke Jumbo kant-en-klare lasagne te halen.

Ik deed zoals gewoonlijk mijn iPod aan, stak het in mijn zak en probeerde de oordoppen in mijn oren te doen. Mijn fiets had ik naar de fietsenmaker gebracht omdat beide lampen niet werkten, dus pakte ik dit keer de fiets van mijn vader. Beide lampen deed ik aan en drie minuten later kwam ik bij de Jumbo aan.

Blindelings deed ik mijn iPod op pauze, aangezien heel Drachten in deze Jumbo samenkomt om te boodschappen. Ik zou gegroet kunnen worden en niet reageren, en dat zou lullig zijn. Ik pakte de duurste kant-en-klare lasagne uit de schappen - de goedkopere versie heb ik altijd, en die proeft net als tomatensoep, maar dan wat dikker.

Ik sloot bij kassa 5 aan, achter een mevrouw die toch bijna klaar was. De lasagne legde ik op de lopende band, het kassameisje drukte met haar voet op een pedaal en toen de lasagne dan eindelijk binnen haar bereik kwam, scande ze deze en zei “€ 3,85 alstublieft”.

Ik overhandigde de € 3,50 die ik uit het geldbakje heb gehaald. Ze zei “Dit is drie euro vijftig…”. “Ik pak wel even een andere, ben zo terug.”

Ik liep terug naar de koelkast waar de lasagne in stond en pakte de bevroren tomatensoep, maar dan dikker. Toen ik naar kassa 5 keek zag ik dat een hele groep jongeren zich had aangesloten in de rij. Aangezien ik mijn geld toch al had vergeten bij het kassameisje besloot ik tóch maar aan te sluiten en niet veel later was ik alweer aan de beurt.

Ze scande de lasagne, “dat is dan € 2,85 alstublieft!” en ze pakte de € 3,50 die ik bij haar was vergeten. Ik kreeg - even rekenen, o ja - 65 cent terug. Ze vroeg “wilt u de bon ook mee?”. “Nee”, antwoordde ik. “Echt niet?” Bij de vorige mensen die weigerden vroeg ze dit niet! Waarom bij mij wel? Heeft iemand een idee? Alstublieft? Ik worstel nu al een dag met deze vraag.